كيفيت فوق در سنين پايين‌تر نيز مشهود است به‌ويژه در كسانى كه به مرض قند يا اختلالات هيپوفيزى يا هيپوتيروئيدى و بالاخره به اختلالات ناشناخته متابوليسيمى دچار هستند . انسداد تدريجى شرايين محيطى در آترواسكلروز سبب پيدايش تمام حالات مذكور مىگردد ، از جمله درد در اثر كم رسيدن خون به عضوى كه ممكن است زخم‌ها يا پوسيدگى عضوى را به وجود آورد . آرتريواسكلروز زودرس : چنان‌چه قبلا اشاره گرديد ، بر اثر زيادى فشارخون ديواره عروق تمايل به خراب شدن مىنمايد و قسمت خراب شده يا دژنره محل مناسبى براى ذخيره مواد چربى يا ليپوئيدى را فراهم مىآورد . اين مواد بعدها آهكى شده و درنتيجه حالتى كه به آرتريواسكلروز معروف است ، به وجود مىآيد . بنا بر شرحى كه گفته شد آتريواسكلروز در بيمارانى كه دچار فشارخون هستند در سنين پايين‌تر از افراد عادى تظاهر مىنمايد . متاسفأنه در اين اشخاص عروق كرونر قلب بيش از همه دچار آرتريواسكلروز مىشود ، علت اين موضوع به احتمال قوى كار اضافى عضله قلب و عدم تكافوى اين عروق براى تغذيه عضله هيپرتروفيه ( بزرگ شده ) است . تقريبا علت مرگ هفتاد درصد افرادى كه به سبب بالا بودن فشارخون تلف مىشوند آرتريواسكلروز عروق كرونر مىباشند . بىمورد نيست كه خاطرنشان سازيم ، اگر سديم موجود ( نمك ) در رژيم غذايى بيمار مبتلا به فشارخون را به مقدار مؤثرى كم كنيم در درمان وى با موفقيت بيشترى روبرو خواهيم شد . پيرى و آرترواسكلروز دو رفيق هم‌پيمان‌اند ، اعتدال در غذا و ورزش مىتواند آن دو را از هم جدا سازد . آترواسكلروز در افراد بشر اثر سن - جنسيت و توارث بر اترواسكلروز : آترواسكلروز بيمارى سنين بالا است ولى پلاك‌هاى آتروماتوى كوچك را حتى مىتوان در شرايين اطفال و اغلب بالغين جوان يافت . بنابراين به نظر مىرسد كه بروز بيمارى نتيجه رسوب چربى در مدت يكى دو سال نيست بلكه به تدريج در طول عمر صورت گرفته است .